Dag 45

Woensdag 18 juni.

Gisteravond hadden we nog een wandelingetje gemaakt naar de waterval. Mooi, niet heel groot maar mooi.

Het heeft de hele nacht gegoten. Als we om 8.30u. wakker worden, is het nog stil op de camping. Wij waren gistermiddag de 1ste die aankwamen, daarna nog vele andere. Maar om 8.30u. staan alle voertuigen nog stil met de verduistering rondom nog dicht. Niemand heeft kennelijk zin om op pad te gaan. Het lijkt een goed plan om de rest van de dag in mijn bed te blijven! Maar ach.....eventjes jezelf hervatten en hup om 9.30u. rijden wij als 3de de camping af. Het blijft regenen/storten bij tijd en wijlen. Bergen hangen in de mist. En toch vinden we wederom de route mooi.

Erg veel groen! Watervalletjes, stroomversnellingen, net zoals gisteren. Het is bijna gewoon geworden.

Tijdens een 18km lange tunnel gaan er diverse alarmen af. We schrikken giga...wat nu? Hopende 🤞🤞🤞dat we de uitgang halen. Daarna stoppen om het even door te praten. ESP systeem en het automatische stopsysteem geven problemen...jasses!

Ik denk dat we mede door deze nieuwe stress een verkeerde route nemen, we rijden 40km door onherbergzaam gebied de route naar de waterval Lakforsen. We snappen er niks van, dit kan niet goed zijn. Maar omkeren was ook geen optie. Een weg van 1½ auto breed! Een blubber/bagger en enorme gaten in het wegdek. We kruipen verder, berg op, bocht om, daling van... .8/10%?. Het zou zomaar kunnen. En dan zegt de navigatie dat we er zijn!!!😳😲😳😲😳.

Ja aan het eind van de weg, de rest is afgesloten wegens werkzaamheden. Moedeloos proberen we te keren in die bagger en daarna ploeteren we terug, maar onverwachts komt er een andere "blubberweg" in beeld.  En ja hoor, die brengt ons naar de E 6 terug.Via een oude slecht onderhouden brug komen we op het goede pad.

Dan stoppen we een klein uurtje om bij te komen, en een frisse neus te halen. Boterhammetje erin en daar gaan we weer. Het probleem is niet opgelost. Maar verder geen keus.

We rijden op een mooi geasfalteerde weg, dat gaat lekker. Maar het heeft erg veel energie gekost, die laatste uren. En dan ineens begint het alarm van de motor af te gaan. Neeeee! "Zoek een garagebedrijf!!!!" Is de melding. Pffffff. We stoppen op een soort van parkeerplaats langs de E6 om te overleggen en wat nú? Een pauze, die Gerard vult met overleg met de eigenaar. We drinken wat en een ijsje aan boord gaat er ook wel in. Tenslotte bellen we de alarmcentrale in NL. Na 50 min, wachten...overleg.. wachten...komt ... er een takelwagen onze kant op. Wat nú?